Στο άρθρο 730 του νέου Κώδικα αναφέρονται τα εξής:
«Δίκες για προσδιορισμό εργασιακής σχέσης μεταξύ εργαζομένων δήμων και περιφερειών»
«Σε περιπτώσεις δικών που αφορούν στον προσδιορισμό ή τη μετατροπή της εργασιακής σχέσης των εργαζομένων του δήμου ή της περιφέρειας, καθώς και των νομικών τους προσώπων, ως διάδικοι παρίστανται υποχρεωτικά και επί ποινή απαραδέκτου τα Υπουργεία Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, τα οποία δύναται να προβάλουν αυτοτελώς ισχυρισμούς. Η κλήση των ανωτέρω υπουργείων γίνεται με μέριμνα του ενάγοντος, άλλως η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και αίρονται αυτοδικαίως τυχόν ασφαλιστικά μέτρα ή προσωρινή διαταγή που έχει χορηγηθεί. Η παρούσα ισχύει και σε περίπτωση υποβολής ασφαλιστικών μέτρων ή αιτήματος προσωρινής διαταγής».
Τι σημαίνει αυτό;
Παραβιάζεται η διοικητική αυτοτέλεια των Δήμων, ειδικά για τη συγκεκριμένη φύση υποθέσεων (δίκες συμβασιούχων) και μπαίνει άνθρωπος του κεντρικού Κράτους ως «μπάστακας» για να παρεμβαίνει στις υποθέσεις υπερ του Δημοσίου. Επιπροσθέτως, όπως αναφέρει η διάταξη, «η κλήση των ανωτέρω υπουργείων γίνεται με μέριμνα του ενάγοντος». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι Δήμοι θα φέρουν ευθύνη και σε αυτό το κομμάτι της διαδικασίας και αν η υπόθεση δεν κοινοποιηθεί στο Δημόσιο, δεν θα μπορεί να συζητηθεί.
Αλλάζει η έδρα εκδίκασης
Το αξιοσημείωτο όμως είναι αυτό που αναφέρει το συγκεκριμένο άρθρο (703) στην παράγραφο 2.
«2. Ειδικά για δίκες της παρ. 1 δεν εφαρμόζεται σε καμία περίπτωση το Κεφάλαιο Ε’ του Βιβλίου Α’ του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985 Α’182)»
«Νομικοί κύκλοι» που μίλησαν στο aftodioikisi.gr έβαλαν πολλά «ερωτηματικά» στην συγκεκριμένη παράγραφο καθώς αυτό που προβλέπει και το οποίο δεν έχει γίνει ως τώρα γνωστό, είναι ότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΑΡΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ.
Δηλαδή, αίρεται το δικαίωμα να διεξάγονται δίκες συμβασιούχων σε Πρωτοδικείο άλλο, πέραν αυτού της έδρας του Δήμου!
Το ερωτηματικό σε αυτή την «προσθήκη» είναι γιατί επιλέγεται αυτή η διαδικασία μόνο για τη συγκεκριμένη φύση υποθέσεων (συμβασιούχοι -νόμος Βορίδη) και όχι για άλλες υποθέσεις εργαζομένων π.χ. μισθολογικές ή επιδόματα; (σ.σ. για τις οποίες δεν θα ισχύει κάτι τέτοιο).
Να σημειωθεί, ότι οι περισσότερες υποθέσεις για το «μέλλον» των συμβασιούχων ανά την Ελλάδα εκδικάζονται στο Πρωτοδικείο Αθηνών, όπου υπάρχουν σαφώς μεγαλύτερος αριθμός δικαστών και άλλα “δεδομένα”, συγκριτικά με την επαρχία.
Όλα τα παραπάνω, εμπίπτουν σε ένα γενικότερο πλαίσιο διαχωρισμού υποθέσεων συμβασιούχων (σ.σ. “με δυο μέτρα και δυο σταθμά”), αφού, όπως έχουμε ήδη γράψει, το άρθρο 138 του νέου κώδικα του ΥΠΕΣ (παρ. 2 αε) αναφέρει ότι «από την υποχρεωτική άσκηση ενδίκων μέσων θα εξαιρούνται οι συμβασιούχοι που έχουν προσληφθεί και απασχολούνται σε παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς», κάτι το οποίο επαναλαμβάνεται και στο επίμαχο άρθρο 730 παρ.3, που αφορά στις δίκες για τον προσδιορισμό εργασιακής σχέσης.
Δημοσίευση Σχολίου