Ορχομενός: Αυστηροί κανόνες για τους πολίτες, χόρτα και εγκατάλειψη στο αρχαιολογικό πάρκο ~ ΆΜΦΙΣΣΑ Newz

Την ώρα που το κράτος επιβάλλει προθεσμίες και πρόστιμα για τον καθαρισμό οικοπέδων, το μνημείο του Ορχομενού παραμένει πνιγμένο στη βλάστηση, παρά τις κυβερνητικές διακηρύξεις για ολοκληρωμένη πυροπροστασία των αρχαιολογικών χώρων.

Την ίδια στιγμή που η Πολιτεία καλεί τους πολίτες να καθαρίζουν τα οικόπεδά τους εντός αυστηρών χρονικών ορίων, απειλώντας τους με πρόστιμα σε περίπτωση αδράνειας, η εικόνα που παρουσιάζει το Αρχαιολογικό Πάρκο Ορχομενού (Θολωτός Τάφος Μινύα, Αρχαίο Θέατρο) προκαλεί εύλογα ερωτήματα.

Ψηλά χόρτα και ανεξέλεγκτη βλάστηση έχουν σε πολλά σημεία καλύψει το μνημείο, δημιουργώντας όχι μόνο εικόνα εγκατάλειψης αλλά και αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιάς.
Η κατάσταση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα μετά τις δύο πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν το τελευταίο 24ωρο στην ευρύτερη περιοχή του Ορχομενού, υπενθυμίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η πρόληψη κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου.

Η εικόνα έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις πρόσφατες ανακοινώσεις των υπουργείων Πολιτισμού και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας για τον νέο Κανονισμό Πυροπροστασίας Αρχαιολογικών Χώρων.

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε λόγο για ένα «τεράστιο βήμα προστασίας» και για ένα ολοκληρωμένο σύστημα πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης του κινδύνου πυρκαγιάς, ενώ ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Ευάγγελος Τουρνάς τόνισε ότι η προστασία των αρχαιολογικών χώρων δεν μπορεί να βασίζεται σε αποσπασματικές παρεμβάσεις αλλά απαιτεί συστηματική πρόληψη και διαρκή ετοιμότητα.

Κεντρικός άξονας του νέου κανονισμού είναι, μεταξύ άλλων, η συστηματική διαχείριση της βλάστησης στους αρχαιολογικούς χώρους, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος εκδήλωσης και εξάπλωσης πυρκαγιάς.

Ωστόσο, στον Ορχομενό η πραγματικότητα δείχνει να απέχει σημαντικά από τις κυβερνητικές εξαγγελίες.

Η ανακολουθία αυτή δεν περνά απαρατήρητη από τους πολίτες, οι οποίοι καλούνται να συμμορφώνονται με αυστηρές υποχρεώσεις καθαρισμού και να επωμίζονται το κόστος της πρόληψης. Όταν όμως το ίδιο το Δημόσιο δεν εφαρμόζει στην πράξη όσα επιβάλλει στους ιδιώτες, η αξιοπιστία των μέτρων και των διακηρύξεων περί πυροπροστασίας τίθεται αναπόφευκτα υπό αμφισβήτηση.