Πρέπει να αλλάξουν φίλους. Αυτοί που μας κυβερνούν. Όχι γιατί εμείς θέλουμε να τους προτείνουμε τα μέλη της κάθε παρέας τους. Μας ενδιαφέρει όμως αν κάνουνε κακές παρέες. Κανένας μας δεν ξεχνάει μερικές από τις σοφές κρίσεις και αποκρίσεις του λαού μας. «Πες μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι». Ή, οι πιο παλιοί και γλωσσαμύντορες, «όμοιος ομοίω αεί πελάζει»! Γι΄ αυτό και προσέχουμε.
Τα χθεσινά νέα είναι συνταρακτικά. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας εκχώρησε στον εαυτό του το καθήκον της σύνταξης νόμων! Έτσι ικανοποίησε τις βαθύτερες επιθυμίες του Nicolás Maduro. Μια τέτοια απόφαση οδηγεί σε πολιτικό ευνουχισμό του κοινοβουλίου αφού του αφαιρεί την κορυφαία αρμοδιότητά του ως κατ’ εξοχήν νομοθετικού σώματος. Όλες οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης κατήγγειλαν την αντισυνταγματική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Βενεζουέλας ως άλλο ένα βήμα προς την διάλυση της δημοκρατίας στην Βενεζουέλα.
Ο Nicolás Maduro αποτελεί ένα κρίκο μιας μακράς σειράς πολιτικών στην
Λατινική Αμερική, οι οποίοι μέσα από λαϊκισμούς κατάφεραν να αποκτήσουν
την εξουσία με εκλογές. Πολύ σύντομα όμως έδειξαν το αληθινό πρόσωπό
τους. Μετατράπηκαν σε δικτάτορες.
Έτσι είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς τη λατρεία και τον θαυμασμό απέναντι σε αυτά τα πρόσωπα από μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων της ελληνικής Αριστεράς. Δεν είναι πρόσφατο παθολογικό φαινόμενο. Έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνη την ομάδα των ανθρώπων (ακόμα και του πνεύματος!) που στην δεκαετία του εβδομήντα αγόραζαν «τρακτέρια» για να στηρίξουν «επαναστάτες» ισόβιους δικτάτορες. Ούτε πρέπει να σβήσουμε από την μνήμη μας ότι δεν ήταν λίγοι στον τόπο μας εκείνοι που για αρκετά χρόνια έδειχναν εκστασιασμένοι από τους μουλάδες του Ιράν!
Αν ξεκίνησα με αναφορά στα δραματικά γεγονότα, που εδώ και δύο χρόνια συμβαίνουν ή ξεσπούν στην Βενεζουέλα, το αποφάσισα για δύο λόγους:
Ο πρώτος. Ήθελα να δείξω πόσο σαθρό είναι το ιδεολογικό εποικοδόμημα αρκετών συμπολιτών μας που δηλώνουν ότι πορεύονται στον χώρο της Αριστεράς.
Ο δεύτερος. Θέλω να επιβεβαιώσω ότι τέτοιας φύσης πραξικοπήματα δεν πρόκειται να συμβούν στη χώρα μας. Εκλογές θα γίνουν. Οπωσδήποτε! Και αυτό το οφείλουμε στο ότι η Μεταπολίτευση κατάφερε να στήσει το πιο στέρεο οικοδόμημα δημοκρατίας στην Ελλάδα στους δύο αιώνες της Ανεξαρτησίας μας.
Νέα Κρήτη, Άποψη, Παρασκευή, 31.03.2017
Έτσι είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς τη λατρεία και τον θαυμασμό απέναντι σε αυτά τα πρόσωπα από μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων της ελληνικής Αριστεράς. Δεν είναι πρόσφατο παθολογικό φαινόμενο. Έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνη την ομάδα των ανθρώπων (ακόμα και του πνεύματος!) που στην δεκαετία του εβδομήντα αγόραζαν «τρακτέρια» για να στηρίξουν «επαναστάτες» ισόβιους δικτάτορες. Ούτε πρέπει να σβήσουμε από την μνήμη μας ότι δεν ήταν λίγοι στον τόπο μας εκείνοι που για αρκετά χρόνια έδειχναν εκστασιασμένοι από τους μουλάδες του Ιράν!
Αν ξεκίνησα με αναφορά στα δραματικά γεγονότα, που εδώ και δύο χρόνια συμβαίνουν ή ξεσπούν στην Βενεζουέλα, το αποφάσισα για δύο λόγους:
Ο πρώτος. Ήθελα να δείξω πόσο σαθρό είναι το ιδεολογικό εποικοδόμημα αρκετών συμπολιτών μας που δηλώνουν ότι πορεύονται στον χώρο της Αριστεράς.
Ο δεύτερος. Θέλω να επιβεβαιώσω ότι τέτοιας φύσης πραξικοπήματα δεν πρόκειται να συμβούν στη χώρα μας. Εκλογές θα γίνουν. Οπωσδήποτε! Και αυτό το οφείλουμε στο ότι η Μεταπολίτευση κατάφερε να στήσει το πιο στέρεο οικοδόμημα δημοκρατίας στην Ελλάδα στους δύο αιώνες της Ανεξαρτησίας μας.
Νέα Κρήτη, Άποψη, Παρασκευή, 31.03.2017
Δημοσίευση Σχολίου