ΔΕΔΟΥΣΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ : ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ.

 


 

ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΔΗΜΑΡΧΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ.

Η ΕΚΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΩΡΗΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΕΤΣΑΒΑ

ΕΝΑΝΤΙ 90.000 ΕΥΡΩ ΤΟΥ ΣΤΕΡΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΩΡΗΤΗ



Η πρόσφατη και εν κρυπτώ απόφαση εκποίησης αγροτεμαχίων του ιδρύματος με την επωνυμία «ΚΛΗΡΟΔΟΤΗΜΑΤΑ ΑΜΦΙΣΣΑΣ- ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ Ν. ΓΙΑΓΤΖΗ –ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ Π. ΜΑΡΚΙΔΗ» από τη διαχειριστική επιτροπή του, δεν μπορεί να λανθάνει της προσοχής τόσο των δημοτών του Δήμου Δελφών αλλά και ολόκληρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Προεδρεύοντος του κ. Δημάρχου του Δήμου Δελφών η διαχειριστική επιτροπή έλαβε μια απόφαση με μόνιμες συνέπειες, καθώς η ακίνητη περιουσία που δημιούργησαν και κληροδότησαν οι διαθέτες προς όφελος της τοπικής κοινωνίας παύει οριστικά να αποτελεί μέρος της κοινωφελούς περιουσίας.

Ταυτόχρονα η πράξη αυτή από πλευράς του κ. Δημάρχου του Δήμου Δελφών, θα καταγραφεί ως μία από τις πλέον βαθιά προσβλητικές τόσο ηθικής αλλά και θεσμικής τάξης αφού η πώληση του κτήματος του Ιδρύματος ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΕΤΣΑΒΑ - του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου του Ιδρύματος ΠΕΤΣΑΒΑ- στερεί πλέον από αυτόν την ιδιότητα του ΔΩΡΗΤΗ όπως αυτή περιγράφεται στο ΦΕΚ 2386/12-4-2023.

Η πώληση αυτών των κτημάτων έρχεται σε συνέχεια ενός μακροσκελούς καταλόγου εκποιήσεων ακινήτων (κτημάτων και οικιών) που τα τελευταία είκοσι χρόνια οι διαχειριστικές επιτροπές των κληροδοτημάτων, αντί για θεματοφύλακες λειτούργησαν και λειτουργούν ως εκποιητικά μεσιτικά γραφεία.

Περιουσίες εκατομμυρίων ευρώ των Κληροδοτημάτων της Άμφισσας έχουν αλλάξει ιδιοκτήτη την τελευταία εικοσαετία.

Και πάντα η μονότονη επωδός των ανίκανων διαχειριστών-εκποιητών «…πρέπει να πουλήσουμε ένα ακίνητο για να ξεχρεώσουμε και να σώσουμε τα υπόλοιπα».

Και ο μακρύς κατάλογος των εκποιήσεων γράφεται σε κάποια επώνυμα και σκοτεινά γραφεία…

Οικόπεδο στον Χολαργό δωρεάς Κονιάκου αξίας 2.000.000 ευρώ εκποιήθηκε για μόνο 400.000 ευρώ.

Είχε προηγηθεί η εκποίηση δύο καταστημάτων στην πλατεία Μητροπόλεως στο κέντρο της Αθήνας.

Μία παλιά οικία στο Θησείο αντικειμενικής αξίας 450.000 ευρώ εκποιήθηκε για 140.000 ευρώ.

Οκτακόσια ελαιόδενδρα εκπλειστηριάστηκαν μαζί με την οικία Βάγενου στην πλατεία Κεχαγιά στην Άμφισσα.

Εκποιήθηκαν τουλάχιστον πέντε καταστήματα στο κέντρο της Άμφισσας.

Εκπλειστηριάστηκε από νυν δημοτικό σύμβουλο η οικία Κονιάκου που σήμερα λειτουργεί το Ειδικό Γυμνάσιο.

και πόσα άλλα στον μακρύ κατάλογο της εκποίησης από τους … θεματοφύλακες… ενώ παραμένει άγνωστη και η τύχη χιλιάδων μετοχών του κληροδοτήματος Πέτρου Μαρκίδη από το γνωστό παρεάκι…

Θυμίζω ότι πόρισμα ελεγκτών του Υπουργείου Οικονομικών το 2016 καταλόγισε 2.500.000 ευρώ, σε πρώην δημάρχους και σε μέλη διαχειριστικών επιτροπών εκ των οποίων πολλά μέλη των διαχειριστικών επιτροπών αγνοούσαν τι πραγματικά συνέβαινε τόσο στη διαχείριση όσο και στις αποφάσεις που ελάμβαναν οι κορυφαίοι των διαχειριστικών επιτροπων.

Χαρακτηριστικό είναι ότι σε εν ενεργεία αυτοδιοικητικό έχει καταλογισθεί ποσό 466.000 ευρώ συν τους τόκους που αγγίζει πλέον το 1.000.000 ευρώ!

Το θέμα των κληροδοτημάτων έχει απασχολήσει και την Βουλή των Ελλήνων αλλά και το τελευταίο Περιφερειακό Συμβούλιο πριν λίγες ημέρες με βαριές εκφράσεις από επικεφαλής παράταξης προς γνωστό αντιπεριφερειάρχη.



Συνεπεία των ανωτέρω γεννώνται εύλογα και σοβαρά ερωτήματα που πρέπει να απαντήσει ο κ. Δήμαρχος του Δήμου Δελφών.

Ποιοι ακριβώς οικονομικοί λόγοι οδήγησαν τη διαχειριστική επιτροπή στην επιλογή της εκποίησης;

  • Υπήρξε τεκμηριωμένη οικονομική μελέτη που να αποδεικνύει ότι η πώληση αποτελούσε τη μοναδική ή έστω την πλέον συμφέρουσα λύση;

  • Εξετάστηκαν εναλλακτικές μορφές αξιοποίησης της περιουσίας, όπως η εκμίσθωση, η μακροχρόνια παραχώρηση χρήσης ή η ανάπτυξη συνεργασιών που θα μπορούσαν να αποφέρουν σταθερά έσοδα χωρίς απώλεια του περιουσιακού κεφαλαίου;

  • Πώς διαμορφώθηκαν τα οικονομικά δεδομένα που οδήγησαν στην ανάγκη εκποίησης; Υπήρξαν διαχρονικά ελλείμματα, λανθασμένοι χειρισμοί ή παραλείψεις στη διαχείριση;

  • Ποια ήταν η κατάσταση των οικονομικών του ιδρύματος τα προηγούμενα έτη και ποια μέτρα λήφθηκαν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων πριν επιλεγεί η μη αναστρέψιμη λύση της πώλησης περιουσίας;

Η τοπική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει αν η εκποίηση αποτέλεσε προϊόν αναγκαιότητας ή συνέπεια διαχειριστικών επιλογών που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η πώληση ενός αγροτεμαχίου μπορεί να καλύπτει πρόσκαιρα οικονομικά κενά, αλλά ταυτόχρονα στερεί από το κληροδότημα ένα περιουσιακό στοιχείο που θα μπορούσε να παράγει έσοδα για τις επόμενες γενιές.

Εξίσου σοβαρά ερωτήματα εγείρονται και ως προς τη δημοσιότητα που δόθηκε στη διαδικασία εκποίησης. Εάν πραγματικός στόχος ήταν η επίτευξη του μέγιστου δυνατού τιμήματος, γιατί δεν επιδιώχθηκε η ευρύτερη δυνατή γνωστοποίηση της πώλησης;

Γιατί δεν αξιοποιήθηκαν:

  • τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης,

  • οι επίσημες ιστοσελίδες των εμπλεκομένων φορέων,

  • οι τοπικές και περιφερειακές εφημερίδες,

  • οι εξειδικευμένες ηλεκτρονικές πλατφόρμες ακινήτων,

  • κάθε άλλο μέσο που θα μπορούσε να προσελκύσει μεγαλύτερο αριθμό ενδιαφερομένων;

Είναι κοινή λογική ότι όσο μεγαλύτερη είναι η δημοσιότητα ενός διαγωνισμού τόσο αυξάνεται η πιθανότητα συμμετοχής περισσότερων ενδιαφερομένων και επομένως η επίτευξη υψηλότερου τιμήματος.

Υπό αυτές τις συνθήκες αποτελεί πρόκληση για το κοινό περί δικαίου αίσθημα το γεγονός ότι η επικείμενη πώληση ακινήτων του κληροδοτήματος, περιουσίας που ανήκει ουσιαστικά στην τοπική κοινωνία και προορίζεται να υπηρετεί κοινωφελείς σκοπούς, ήταν γνωστή εκ των προτέρων μόνο σε δύο δημότες.

Ποιος τους ενημέρωσε; Πότε και με ποια ιδιότητα; Γιατί η πληροφορία αυτή δεν δόθηκε ταυτόχρονα και ισότιμα σε όλους τους πολίτες; Υπήρξε επιλεκτική ενημέρωση συγκεκριμένων προσώπων και, αν ναι, με ποια θεσμική νομιμοποίηση;

Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν εάν η διαδικασία διενεργήθηκε με όρους απόλυτης διαφάνειας ή εάν κάποιοι απέκτησαν αθέμιτο πλεονέκτημα μέσω προνομιακής πρόσβασης σε πληροφορίες που έπρεπε να είναι δημόσιες και διαθέσιμες σε όλους.

Με αυτό τον τρόπο της εκποίησης και με περιορισμένη προβολή δημιουργείται εύλογα η εντύπωση ότι δεν καταβλήθηκε κάθε δυνατή προσπάθεια για τη μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους του ιδρύματος.

Σοβαρότατα ερωτήματα προκύπτουν και από το γεγονός ότι αφού μου γνωστοποιήθηκε η πώληση των ελαιοκτημάτων αναζήτησα πληροφορίες τόσο στην ιστοσελίδα τους Δήμου Δελφών όσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Δήμου Δελφών. Μάταια. Η θεματολογία περιστρεφόταν σε ανούσια γεγονότα και σε τελετές προσωπικής προβολής, καταθέσεις στεφάνων και πανηγύρια, που ουδόλως ενδιαφέρουν τους δημότες του Δήμου.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η απουσία ουσιαστικής δημόσιας συζήτησης γύρω από την οικονομική κατάσταση των κοινωφελών ιδρυμάτων και κληροδοτημάτων. Όταν τα ιδρύματα αυτά διαχειρίζονται περιουσίες που προορίζονται να υπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς, η τοπική κοινωνία δεν μπορεί να αγνοεί τις πράξεις των διαχειριστικών επιτροπών.

Θα ανέμενε κανείς ότι η οικονομική κατάσταση, τα έσοδα, τα έξοδα, οι επενδύσεις, οι εκκρεμότητες και οι προοπτικές των ιδρυμάτων να αποτελούν αντικείμενο τακτικής ενημέρωσης και δημόσιας συζήτησης.

Μεγάλη ευθύνη φέρουν και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου που δέχονται να συζητούν ανούσια θέματα αλλά μείζονα τα αγνοούν.

Η έλλειψη διαφάνειας και δημόσιου διαλόγου οδηγεί αναπόφευκτα στη δημιουργία ερωτημάτων:
Είναι γνωστό από χρόνια ότι το ίδρυμα αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες.

Πότε έγινε ανοιχτή συζήτηση με τη συμμετοχή πρώην και νυν βουλευτών, δημάρχων, δημοτικών συμβούλων, περιφερειακών συμβούλων, πολιτευτών και δημοτών;

Ποια μέτρα είχαν ληφθεί πριν αποφασιστεί η εκποίηση; Ποιοι αξιολόγησαν την αναγκαιότητα της πώλησης; Ποιο ήταν το πραγματικό οικονομικό όφελος και πώς διασφαλίστηκε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επίτευξης καλύτερου αποτελέσματος;

Η διαχείριση της περιουσίας ενός κληροδοτήματος δεν κρίνεται μόνο από τη νομιμότητα των διαδικασιών αλλά και από το επίπεδο διαφάνειας, λογοδοσίας και κοινωνικού ελέγχου που συνοδεύει κάθε κρίσιμη απόφαση. Και όταν η τελική επιλογή είναι η οριστική εκποίηση περιουσίας, η υποχρέωση αυτή καθίσταται ακόμη μεγαλύτερη, καθώς πρόκειται για περιουσία που δεν ανήκει στη διοίκηση του σήμερα αλλά στις γενιές που θα έπρεπε να επωφεληθούν από αυτήν στο μέλλον.

ΔΕΔΟΥΣΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ

ΔΗΜΟΤΗΣ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ

 

ΕΠΟΜΕΝΟ
« Prev Post
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ
Next Post »

Δημοσίευση Σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις 7 ημερών